Katalog złych praktyk Generalnych Wykonawców wobec Podwykonawców
Tytułem wstępu
W zakresie zabezpieczenia podwykonawstwa w budownictwie na przestrzeni lat można by napisać nie jedną książkę. Zaczęło się przeszło 20 lat temu, kiedy to w Polsce zaczęły być realizowane pierwsze kontrakty drogowe ze środków REH, BŚ, PFARE oraz środków unijnych. Od samego też początku Wykonawcy realizujący kontrakty wspomagali się Podwykonawcami. Z każdym rokiem ilość Podwykonawców w tym Podwykonawców robót budowalnych, Usługodawców i Dostawców rosła, żeby na obecnym etapie osiągnąć pułap kilkuset podmiotów na realizowanych inwestycjach infrastrukturalnych.
Od samego początku funkcjonowania prawa zamówień publicznych – z wyłączeniem kilku kosmetycznych i nieudanych – prób przetargi wygrywało się i wygrywa się nadal żonglując jedynie ceną. Stosowane kryteria poza cenowe i badanie rażąco niskiej ceny nie sprawdzają się w zdarzeniu z rzeczywistą ostrą walką rynku o każde zamówienie publiczne. Tak, jak dawniej przetarg de-facto można wygrać tylko oferując najniższą cenę. Z tego powodu w trakcie realizacji kontraktów infrastrukturalnych wcześniej czy później wykonawca może się zderzyć z brakiem środków finansowych na domknięcie projektu i w konsekwencji pozyskuje Podwykonawców oferujących również najniższą cenę. Ta cena niestety również zawiera niewycenione ryzyka i ich konsekwencje.
Zabezpieczenie prawne płatności Podwykonawców
Art. 465. [Bezpośrednia zapłata wynagrodzenia podwykonawcy lub dalszemu podwykonawcy] prawa zamówień publicznych oraz Art. 6471. [Podwykonawcy w robotach budowlanych] kc miały zabezpieczyć płatności dla Podwykonawców niestety w zdarzeniu z rzeczywistością nie sprawdzają się i nie stanowią żadnego realnego zabezpieczenia stąd ostatnio coraz częściej podnoszone głosy konieczności zmian prawnych, zmian które miałyby zabezpieczyć polskie podmioty przy okazji realizacji planowanych mega inwestycji (budowa elektrowni jądrowych i CPK) na których to obecni Wykonawcy staną się Podwykonawcami doświadczając dobrodziejstwa obecnej iluzorycznej solidarnej ochrony.
Dodatkowe zabezpieczenie proceduralne Podwykonawców w zapisach kontraktowych
Nie sposób nie odnieść wrażenia, że Zamawiający jakoby prześcigają się w kreowaniu i dodawaniu kolejnych nakazów i zakazów w relacjach Wykonawcy z Podwykonawcami. Na przykładzie GDDKIA na obecnie realizowanych kontraktach drogowych w subklauzuli 4.4 SWK Zamawiający żąda spełnienia 28 wymogów, które teoretycznie mają zabezpieczać zapłatę wymagalnego wynagrodzenia Podwykonawców, ponad przepisy pzp i kc. Natomiast Wykonawcy nie pozostając bierni kreując często nowatorskie zapisy umów podwykonawczych mających z jednej strony sprostać wymogom Zamawiającego, z drugiej zaś stanowiących ich obejście (np. zamiast zabronionego rozszerzenia katalogu kar umownych wprowadza się katalog obowiązkowych szkoleń BHP), co w istocie i tak nie zabezpiecza Podwykonawców, przy tym niepotrzebnie przysparzając wszystkim dodatkowej pracy, zamiast skupić się nad faktycznym problemem jakim jest uzależnianie płatności dla Podwykonawców od zapłaty uprzednio uzyskiwanej od Zamawiającego, tym samym przerzucając konieczność kredytowania realizowanych kontraktów.
Przykłady działań mających miejsce na realizowanych kontraktach infrastruktury drogowej, kończących się ostatecznie brakiem zapłaty dla Podwykonawcy.
Limit 50 000,00 zł
Zlecanie pod pretekstem usług i dostaw robót budowalnych do 50 000,00 zł i/lub wystawianie kilku zleceń sumarycznie przewyższających przedmiotową kwotę stanowi oczywiste naruszenie pzp oraz zobowiązań kontraktowych, niemniej mimo to takowe praktyki mają miejsce na realizowanych kontraktach infrastrukturalnych.
Zaznaczyć należy, iż w przypadku realizacji usług i dostaw do 50 000,00 zł zgodnie z ust. 8 art. 464 pzp, które nie zostały zgłoszone do Zamawiającego nie zachodzi solidarna odpowiedzialność stąd w przypadku braku zapłaty ze strony Wykonawcy, Zamawiający nie dokona bezpośredniej zapłaty i/lub nie dokona wpłaty środków na depozyt sądowy a Podwykonawcy pozostanie jednie dochodzić swoich praw przed sądem.
Niezgłoszenie dalszego Podwykonawcy
Przypadki niezgłaszania dalszego Podwykonawcy stanowią naruszenie warunków kontraktowych przez Wykonawcę, który jest w pełni odpowiedzialny za działania lub uchybienia każdego Podwykonawcy i/lub dalszego Podwykonawcy i ich przedstawicieli lub pracowników, tak jakby były to działania lub uchybienia Wykonawcy. Podwykonawca legalnie działający na kontrakcie zawiera umowy podwykonawcze z dalszymi Podwykonawcami, którzy nie są zgłaszani do Zamawiającego (zdarza się, że Podwykonawca fałszywie poświadcza fakt ich zgłoszenia). Taki dalszy Podwykonawca często realizuje roboty budowlane swoim oznakowanym sprzętem budowlanym, utrzymując stały kontakt z kierownictwem Wykonawcy oraz z nadzorującymi roboty inspektorami nadzoru inwestorskiego. W sytuacji braku zapłaty należnego wynagrodzenia zgłasza się w ramach solidarnej odpowiedzialności do Zamawiającego a ten odmawia mu zapłaty wobec braku jego zgłoszenia i to pomimo tego, że kierownik budowy Wykonawcy potwierdza fakt realizacji tych robot budowanych przez dalszego Podwykonawcę i pomimo tego, że dysponuje on dokumentami potwierdzającymi zrealizowane roboty budowlane wskazując dokładne zakresie wykonanych robót, których jakość i odbiór został potwierdzony wpisami do dziennika budowy. Dodać należy, iż w momencie złożenia wniosku o płatność bezpośrednią inspektorzy nadzoru inwestorskiego doznali zborowej amnezji, przy czym Zamawiający ani Konsultant nie mogli wytłumaczyć faktu zamieszczania zdjęć dalszego Podwykonawcy na oficjalnej stronie realizowanego kontraktu.
Reasumując, dopóki wszystko było dobrze Zamawiający ani Konsultant ani nawet Wykonawca nie podnosili kwestii realizacji robót budowlanych na placu budowy przez niezgłoszonego dalszego Podwykonawcę pomimo tego, że zapis kontraktowy Zamawiającego (GDDKIA) stanowi, iż w takiej sytuacji dalszy Podwykonawca winien zostać usunięty na żądanie Zamawiającego z placu budowy (pkt. I 10 subklauzuli 4.4 SWK).
Nie był to jednostkowy przypadek i niestety do dziś mamy przypadki realizacji prac i/lub robót przez niezgłoszone podmioty, na których to przymyka się oko na placu budowy.
Realizacja umowy podwykonawczej bez aneksu finansowego
Podwykonawcy realizujący umowy podwykonawcze winni zwracać uwagę na zapisy umów, które podpisują w kontekście konieczności ich aneksowania w przypadku przekroczenia wartości określonego wynagrodzenia co do wynagrodzenia obmiarowego oraz w przypadku ograniczenia zakresu solidarnej odpowiedzialności ze strony Zamawiającego na co wskazuje art. 6471 kc i art. 465 pzp, Wykonawcy zaś winni mieć świadomość konieczności dopełnienia obowiązków kontraktowych wynikających z zapisów subklauzuli 4.4 SWK w zakresie braku zgody Zamawiającego na powierzanie Podwykonawcom innych Robót niż wskazane w umowie o podwykonawstwo. Wobec powyższego realizacja takich robót stanowi faktyczne ryzyko braku bezpośredniej zapłaty ze strony Zamawiającego w przypadku braku zapłaty należnego wynagrodzenia Podwykonawcy ze strony Wykonawcy wobec braku zaistnienia solidarnej odpowiedzialności.
Realizacja umowy podwykonawczej bez aneksu terminowego
Każda zmiana umowy podwykonawczej, w tym zmiana terminów jej realizacji winna zostać sformułowana w podpisanym aneksie odpowiednio zgłoszonego do Zamawiającego (w przypadku aneksu do umowy podwykonawczej na roboty budowlane takowy projekt aneksu musi zostać zaakceptowany przez Zamawiającego przed jego podpisaniem). Zgodzić się należy, iż w przypadku realizacji przedmiotu umowy podwykonawczej wcześniej zgłoszonej do Zamawiającego sam fakt jej realizacji po upływie wskazanego w niej końcowego terminu teoretycznie nie przekreśla braku solidarnej odpowiedzialności ze strony Zamawiającego ale w przypadku zaistnienia sporu na linii Podwykonawca – Wykonawca, wobec złożenia wniosku o bezpośrednią zapłatę należy pamiętać o możliwości zgłoszenia uwag ze strony Wykonawcy w tym możliwość naliczenia kar za przekroczony termin i dokonania kompensaty kar z należnego wynagrodzenia Podwykonawcy, co w praktyce wiąże się z zablokowaniem płatności bezpośredniej i/lub wpłatą spornych środków na depozyt sądowy.
Wskazać tu należy na zaistniały przypadek realizacji usług przez Podwykonawcę bez aneksu terminowego, gdzie jego zawarcie miało miejsce po kilku miesiącach ze wsteczną datą obowiązywania, co jest dopuszczalną praktyką biznesową, niemniej zgłoszenie takiego aneksu do Zamawiającego powoduje powstanie solidarnej odpowiedzialności od dnia przedłożenia takowego aneksu do Zamawiającego (brak solidarnej odpowiedzialności za świadczoną usługę Podwykonawcy od upływy daty końcowej określonej w zgłoszonej umowie podwykonawczej do daty faktycznego przedłożenia aneksu do Zamawiającego).
Brak wymaganych dokumentów do wystawienia faktury VAT
Umowy podwykonawcze określają ścisły katalog wymaganych dokumentów niezbędnych do wystawienia faktury przez Podwykonawcę w tym między innymi dokumenty sprzedażowe, badania laboratoryjne, geodezja, protokół odbioru, tabele rozliczeniowe, certyfikat płatności, wymagane zestawienia faktur, oświadczenia, dowody zapłaty dalszym podwykonawcom itp. stąd Podwykonawca, który nie dopełnia określonych zapisów umowy podwykonawczej, pomijając chociażby jeden z wymaganych załączników i to pomimo ustnego uzgodnienia o braku konieczności jego przedkładania oraz pomimo uzyskiwania zapłaty wcześniej wystawianych faktur bez takowego załącznika naraża się na odmowe zapłaty bezpośredniej ze strony Zamawianego, co ma miejsce w zaistniałych przypadkach na realizowanych kontraktach wobec w pełni zasadnego zgłoszenia sprzeciwu ze strony Wykonawcy wskazującego na brak podstaw do wystawienia faktury w przypadku rozpatrywania wniosku o bezpośrednią zapłatę, co w ostateczności z przyczyn formalnych kończy się odmową zapłaty ze strony Zamawiającego.
Podważanie dostarczenia faktury na wymagany adres
Jednym z częstych przypadków mających miejsce na realizowanych inwestycjach infrastrukturalnych jest podważanie dostarczenia wystawionych faktur Podwykonawcy na właściwy adres wskazany w umowie podwykonawczej z uwzględnieniem siedziby Wykonawcy (niekoniecznie biura budowy i/lub ich odbiór jedynie przez upoważnione do tego osoby wskazane w umowie podwykonawczej) oraz konieczność przesłania wystawionej faktury zgodnie z wytycznymi Wykonawcy, w tym określonymi warunkami poprawnego i skutecznego doręczenia faktur jak również zastrzeżonymi dopiskami w zakresie nazwy i symbolu kontraktu z kompletem wymaganych umową podwykonawczą dokumentów (oryginałów i/lub poświadczonych za zgodność z oryginałem) oraz koniecznych oświadczeń. Przedmiotowa kwestia jest szczególnie istotna w przypadku rozpatrywania wniosku o bezpośrednią zapłatę złożonego do Zamawiającego, gdzie każdy z wyżej wymienianych szczegółów może być użyty jako kontr argument podważający wymagalność wystawionej faktury Podwykonawcy a co za tym idzie możliwość dokonania bezpośredniej zapłaty ze strony Zamawiającego. Szczególnym przypadkiem z jakim się spotkałem było podważenie dostarczenia przez Podwykonawcę wystawionej faktury przesłanej listem poleconym z potwierdzeniem odbioru do Wykonawcy i to pomimo posiadanego potwierdzenia odbioru – Wykonawca w jednym z pism skierowanych do Zamawiającego oświadczył, że w przedmiotowej przesyłce Podwykonawca nie dołączył swojej faktury. Krzyżowa kontrola KAS i plików JPK uwiarygodniła stanowisko Podwykonawcy, który ostatecznie otrzymał płatność wymagalnej faktury od Zamawiającego.
Przekroczenie ZPRS
Na wstępie tego zagadnienia należy zaznaczyć, że Zamawiający ponosi odpowiedzialność za zapłatę Podwykonawcy wynagrodzenia w wysokości ustalonej w umowie między Podwykonawcą a Wykonawcą, chyba że ta wysokość przekracza wysokość wynagrodzenia należnego wykonawcy za roboty budowlane, wówczas takowa odpowiedzialność jest ograniczona do wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy za roboty budowlane w umowie pomiędzy Wykonawcą i Zamawiającym. Mniej kontrowersji w tym zakresie budzi realizacja inwestycji typu „buduj” gdzie Zamawiający dysponuje wypełnionym kosztorysem ofertowym, większe natomiast kontrowersje budzi ZPRS/TRoz na kontraktach „projektu i buduj”, który to dokument służy jedynie rozliczeniom wynagrodzenia ryczałtowego Wykonawcy i który to dokument może być modyfikowany na realizowanym kontrakcie stąd powstaje pytanie na jakiej podstawie Zamawiający ogranicza swoją solidarną odpowiedzialność do kwoty wynagrodzenia wyżej wskazanego dokumentu kontraktowego. Celem uniknięcia wszelkich kontrowersji wskazane byłoby aby każdorazowo Zamawiający akceptacje projektów umów podwykonawczych i jej zatwierdzanie kierował na piśmie również do wiadomości Podwykonawcy ze wskazaniem kwoty solidarnej odpowiedzialności, zamiast stosowanej cichej zgody po upływie ustawowych 30 dni (wówczas Podwykonawca nie wie do jakiej kwoty Zamawiający ponosi solidarną odpowiedzialność aż do momentu w którym następuje rozpatrzenie wniosku o bezpośrednią zapłatę wynagrodzenia Podwykonawcy).
Oświadczenie o odstąpieniu od umowy Podwykonawczej
Złożenie oświadczenia w przedmiocie sprawy przez jedną ze Stron umowy podwykonawczej przeważnie rodzi konflikt na linii Wykonawca – Podwykonawca, który to konflikt jest wskazywany przy ewentualnym rozpatrywaniu wniosku o bezpośrednią zapłatę, co z kolei może stanowić podstawę do odmowy dokonania bezpośredniej zapłaty przez Zamawiającego, który wobec zaistniałego sporu może się zdecydować do wpłaty należności na depozyt sądowy. W praktyce, w mechanizmie bezpośredniej zapłaty nie ma znaczenia to czy oświadczenie o odstąpieniu dotyczy całej umowy podwykonawczej czy też jej części, co może mieć znaczenie jedynie przy dalszym sądowym procedowaniu zaistniałego sporu.
Wykonawstwo zastępcze
Wykonawstwo zstępcze jest określane w umowach podwykonawczych jako narzędzie realizacji pewnych zobowiązań umownych Podwykonawcy przy uchylaniu się w ich realizacji. Bez rozstrzygania zasadności działań Stron umowy podwykonawczej wskazać należy, iż wobec tak zaistniałego sporu Wykonawca tak naprawdę podzleca poprzez wykonawstwo zstępcze część Przedmiotu Umowy, który został określony zgłoszoną i zaakceptowana umową podwykonawczą przez Zamawiającego. W takim przypadku rodzi się pytanie czy Wykonawca winien traktować ten podmiot jako nowego Podwykonawcę wymagającego zgłoszenia i akceptacji, czy w takiej sytuacji Zamawiający nie będzie ponosić podwójnej solidarnej odpowiedzialności wobec starego i wobec nowego Podwykonawcy w sytuacji braku dokonania rozliczenia wykonanych prac i robót na datę wprowadzenia wykonawstwa zastępczego i co będzie w sytuacji braku zapłaty wymagalnego wynagrodzenia temu nowemu Podwykonawcy w przypadku złożenia przez niego wniosku o bezpośrednią zapłatę do Zamawiającego jako wykonawstwa zastępczego. Wskazane pytania do dnia dzisiejszego, pomimo kierowanej korespondencji do licznych instytucji nie zostały rozwiązane.
Potrącenie naliczonych kar Podwykonawcy
Często spotykane sytuacje naliczania kar w przypadku zaistnienia konfliktu na linii Wykonawca – Podwykonawca, nie budzące większych kontrowersji, jeżeli na bieżąco egzekwowane są należne kary wynikające z umowy podwykonawczej a nie dopiero w sytuacji zgłoszenia się do Zamawiającego przez Podwykonawcę z wnioskiem o bezpośrednią zapłatę, w trakcie której Wykonawca jak z rękawa sypie karami dla Podwykonawcy i wysyła noty obciążeniowe, po dacie złożenia wniosku o bezpośrednią zapłatę. Na uwagę zasługuje stosowana również praktyka naliczania kar umownych stanowiących zakazane rozszerzenie katalogu kar umownych, pomimo zakazu ich stosowania w zawartej umowie Wykonawcy z Zamawiającym i pomimo zapisu art. 463 pzp jak również praktyka obchodzenia przedmiotowych zakazów zastępując kary obowiązkowymi szkoleniami z zakresu BHP.
Brak rozliczenia
Brak rozliczenia jest tożsamy z brakiem faktury a co za tym idzie brakiem możliwości złożenia wniosku o bezpośrednią zapłatę w ramach solidarnej odpowiedzialności, gdzie obecna praktyka Zamawiających wskazuje na konieczność wystawienia faktury jako niezbędnego dokumentu, pomimo braku jego bezpośredniego wskazania w kc i pzp tak więc w momencie sporu na linii Wykonawca – Podwykonawca możliwość udokumentowania zakresu wykonanych prac/robót determinuje możliwości dalszych działań stąd wskazane jest aby Wykonawca w ramach umowy podwykonawczej był zobligowany do terminowego przekazywania geodezji i badań laboratoryjnych dot. Przedmiotu Umowy podwykonawczej w zakresie której Podwykonawca partycypuje w kosztach ich wykonania i w zakresie których Wykonawca potrąca sobie przedmiotowe koszty z faktur Podwykonawcy.
Restrukturyzacja układowa/Upadłość likwidacyjna
W przedmiotowym zakresie wskazać należy, iż w przypadku akceptacji układu przez właściwy Sąd Wykonawca będzie odpowiedzialny za zapłatę należnego wynagrodzenia Podwykonawcy jedynie w procencie ujętym w zatwierdzonym układzie, bez możliwości dochodzenia pozostałej kwoty od Wykonawcy przy czym wskazać należy iż w sytuacji kiedy Wykonawcą jest konsorcjum to wówczas każdy z członków Konsorcjum odpowiada solidarnie wobec Zamawiającego za zobowiązania pozostałych członków Konsorcjum wobec Podwykonawców i dalszych Podwykonawców uregulowane przez Zamawiającego, niemniej pozostaje kwestia hierarchii prawa upadłościowego, kc i pzp oraz rozstrzygniecie czy po prawomocnym postanowieniu sądu zatwierdzającego układ Zamawiający nadal pozostaje solidarnie odpowiedzialny za kwotę należności umorzonych zawartym układem.
Z pewnością każdy z członków konsorcjum odpowiada za płatności wobec Podwykonawców i to niezależnie od zapasów umowy konsorcjum, która może służyć jedynie do dalszych rozliczeń pomiędzy członkami konsorcjum. W przypadku ogłoszenia upadłości Wykonawcy/jednego z członków konsorcjum pozostaje dochodzić zapłaty wymagalnego wynagrodzenia wobec pozostałych członków konsorcjum i/lub złożenie wniosku o bezpośrednią zapłatę do Zamawiającego.
Zerwanie kontraktu przez Zamawiającego
W przypadku zerwania kontraktu przez Zamawiającego oraz wobec zajęcia wniesionego zabezpieczenia należytego wykonania, płatności bezpośrednie w ramach solidarnej odpowiedzialności są realizowane przez Zamawiającego z bieżącej należności Wykonawcy a w przypadku jej braku z zajętego zabezpieczenia należytego wykonania. Procedury w tej sytuacji niczym się nie różnią od typowego postępowania określonego prawem kc i pzp, przy czym Zamawiający konsumując zajęte zabezpieczenie należytego wykonania na poczet bezpośrednich palności mierzy się z mniejszym ryzykiem wobec sytuacji zajęcia zabezpieczenia należytego wykonania na poczet naliczonych kar, które potem podlegają miarkowaniu wobec czego Zamawiający musi oddać pozostałą cześć niesłusznie zajętego zabezpieczenia wraz z odsetkami ustawowymi stąd można wskazać, ze w tego typu sytuacjach Zamawiający chętniej dokonuje płatności wobec Podwykonawców aniżeli w sytuacjach na których kontrakty powoli dojrzewają do odstąpienia, wówczas dokonywane płatności w ramach solidarnej odpowiedzialności wraz z jednoczesnym ich potrącaniem z bieżących należności Wykonawcy może spotęgować problemy na pozostałym do wykonania kontrakcie co może przyspieszyć konieczność odstąpienia. W przypadku odstąpienia od umowy przez Wykonawcę w przeważającej mierze mamy tożsame odstąpienie ze strony Zamawiającego stąd taka sytuacja nie wymaga odrębnej analizy przypadku.
Zgłoszenie do Prokuratury
Jest najbardziej wyrafinowanym z opisanych powyżej przypadków w zakresie, którego Wykonawca zablokował Zamawiającemu możliwość bezpośredniej zapłaty wobec Podwykonawcy, z uwagi na zgłoszenie Podwykonawcy robót budowlanych do Prokuratury. Wskazana sytuacja miała miejsce na realizowanym kontrakcie na którym to roboty budowlane wykonane przez Podwykonawcę zostały odebrane przez nadzór inwestorski Zamawiającego a Podwykonawca dopełnił wszystkich wymaganych formalności postawionych w umowie podwykonawczej (posiadał stosowne obmiary geodezyjne i wyniki badań laboratoryjnych, uzyskał wymagany odbiór, otrzymał potwierdzenie ilości wykonanych robót i certyfikat płatności, które to dokumenty zostały podpisane przez odpowiednio umocowany personel Wykonawcy) po domknięciu których wystawił fakturę VAT, która po upływie 30 dniowego terminu płatności została skierowana wraz z wnioskiem o dokonanie bezpośredniej zapłaty do Zamawiającego (w tym przypadku wysokość należnego wynagrodzenia Podwykonawcy nie przekraczała wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy za roboty budowlane).
Zgodnie z obowiązującym prawem przed dokonaniem bezpośredniej zapłaty Zamawiający umożliwił Wykonawcy zgłoszenie, pisemnie, uwag dotyczących zasadności bezpośredniej zapłaty wynagrodzenia Podwykonawcy w terminie 7 dni od dnia doręczenia tej informacji. Zaznaczyć należy, iż Podwykonawca do tego momentu był pewien odzyskania swoich należności w ramach solidarnej odpowiedzialności, niemniej Wykonawca zaskoczył nie tylko Podwykonawcę, ale również i Zamawiającego wskazując na możliwość popełnienie przestępstwa oszustwa, do którego miał się dopuścić Podwykonawca współdziałając z personelem Wykonawcy, który to personel jego zdaniem poświadczył nieprawdę w wystawionych dokumentach uprawniających Podwykonawcę do wystawianie faktury VAT. Zamawiający, po wewnętrznej konsultacji prawnej, złożył stosowne zawiadomienie do Prokuratury, która następnie wezwała Wykonawcę do przedstawienia dowodów poświadczających możliwość popełnienia opisanego przez niego oszustwa. Wobec niedostarczenia przez Wykonawcę żadnych dowodów w sprawie Prokuratura umorzyła sprawę. Podwykonawca celem odzyskania swoich należności wpłaconych przez Zamawiającego na depozyt sądowy wniósł pozew o zapłatę w postępowaniu nakazowym. Sprawa zakończyła się ugodą po 4 latach od dnia wykonania spornych robót budowlanych. Wykonawca zyskał czas na uporządkowanie zaistniałych na kontrakcie problemów z członkiem konsorcjum a Podwykonawca stracił czas i poniósł dodatkowe koszty.
Reasumując: Podwykonawcy twierdzący, że obecnie obowiązujące przepisy prawa i zapisy kontraktowe Zamawiających dają im pełną ochronę ich płatności powinni się obudzić z tego błogiego snu stąd wskazane jest uderzenie się w pierś całej branży, celem zastosowania nowych rozwiązań, zarówno zabezpieczających Wykonawców jak i Podwykonawców z czym z pewnością się spotkamy w momencie w którym to obecni Wykonawcy staną się Podwykonawcami dużych inwestycji takich jak CPK czy tez budowa elektrowni jądrowych.